Vitrines

My last visit to Vilnius was in 2002. I tend to remember the date of that visit mainly because of the inbuilt “football clock” – there was the Korea & Japan World Cup at the time. That last visit was also for a conference. I was a junior lawyer on the Maltese government’s team negotiating the accession chapters and this was a trip that would discuss competition.

I remember very little of Vilnius itself though since we spent most of the time closed up in the halls and the few times we gave the conference the slip it was to watch such important matches as Italy v. South Korea. I do remember remarking that the young country had not yet been fully impacted by the onslaught of capitalism since its liberation in 1990.

Walking up Gediminas Avenue in 2013 it feels like much more than 10 years have passed. The main road boasts a little of all the familiar names that are ubiquitous in the main cosmopolitan areas of the continent. My eyes shifted to the streets though (it’s actually impossible to keep your eyes off them anyway) and to the elegant passerelle of Lithuanians moving along the avenue.

Niall Ferguson cites consumption as one of the “killer apps” that allowed the West to dominate the rest. Attire and dress played an important part since the industrial revolution insofar as this killer app is concerned. I could not help but reflect on the fact that, along with the shop windows, you had the obvious consequence that a whole nation would dress smartly. Affluence begets affluence so to speak.

A dog’s life does not include these perks (Gediminos Avenue Vilnius)

The pan-European imprint of the shop window must say something about us, about the European citizen. This is after all the continent that perfected mercantile practices – across the seas, along the canals and on its main thoroughfares. Do our vitrines, our shop-windows, and their changing face say something about us?

I stopped in Vienna on my way back to Luxembourg and having a long stop-over I caught a quick city train into the city. I was blown away by the huge number of Christmas shoppers that jam packed the magnificently lit thoroughfares. I did not venture much beyond St. Stephensplatz but the opulence of the Graben area with its deluxe trade names, its chocolates and sweets, its fur clad ladies marching irritable and irritating poodles … well they spoke to me immediately in the language of a society that was a step or two ahead in the affluenza tables.

map

Around Stephanplatz

Our Malls, our High-Streets, our “fashion” establishments. Do they impose an implicit harmonisation? Even before looking at this phenomenon from a global perspective, is there some conclusion that can be drawn from the European Vitrines? Do our windows have an effect on citizenship?

The window is after all often to be found at the forefront of political events. The angry citizen may vent his rage and frustration on the very shop window that would have contained his wishes just before the particular storm began to brew. Cities that expect riots (remember the G8 series?) will barricade their shop fronts and turn off the light of consumerism until the rage is over. England was once famously described as “a nation of shopkeepers”. Also, we are all too familiar with the lamentations of small shops and shopkeepers as behemoths elbow them out of the high street.

The social reaction to the evolution of shops (and their shop windows) can also probably be gauged as a sign of times. The interaction is (and will) remain mutual. As the shop and its window mutates so will the citizens and their lifestyles.

1471082_10153582240200368_1224488565_n

Crowds throng to the shops in Viennese Christmas shopping spirit

Facebook Comments Box

Lietuva

All set for the second day at the Closing Conference of the European Year of the Citizens. It’s been a rollercoaster of two days between catching up with what went on in a year of formal and surgical interventions by the powers that be into trying to provoke a demos into life and on the other hand understanding how much this fair Baltic country has changed since my last visit in 2002.

Expect a series of posts over the next few days documenting the social (I’m here as a blogger – because, you know, it’s not all about Alexa) and the political. I’m also hoping that my efforts at keeping up with the neighbours (and their alcoholic consumption) do not cloud my thinking too much.

Right. For now it’s listening time… and we kick off with Mme Viviane Reding. You really can never run away from Luxembourg and the Luxembourgers… they’re as ubiquitous as the Maltese in the London sales.

The owner of one of the best brewer pubs in Vilnius (and a moustache)

The owner of one of the best brewer pubs in Vilnius (and a moustache)

Facebook Comments Box

Wiggins and recognition

The whole Gaia affair has been swept away as quickly as befits the fickle news items of this land. The Queen handed out some honours today and (Sir) Bradley Wiggins was one of the persons on the honours list. Wiggins was a champion cyclist – seven times Olympic medallist – and was no surprise addition to an honours list that included many Olympic champions from the London games. Below you will find an interview he gave Channel 4 and it will give you an idea of how this kind of honour is normally treated with respect and pride. I had heard Wiggins speak to Sky News earlier today and I was struck by a particular phrase of his when he said that he felt “humbled” and “inferior” to some other recipients. Although Wiggins rightly accepted that his sporting feats merited this kind of recognition he did state that he did not feel that he was up to the standard of some other recipients – particularly soldiers who had fought bravely in battles in Afghanistan.

The discussion on honours and why they are dished out may rage on but Wiggins’ reflections and comments might provide some food for thought.

Facebook Comments Box

It-tiftixa tal-klassi mitlufa mill-fond ta’ pultruni sħan

Dan l-aħħar dan il-blog ġie akkużat li kien “klassist” u “elitist”. Ġie appik dak il-kumment għax kont diġa fi proċess ta’ thewdin u ħsieb dwar dan il-kunċett ta’ klassi. Fuq diskursata li kienet għaddejja fuq Facebook kont tfajt (iktar bi provokazzjoni milli b’konvinzjoni) li l-“klassi” hija mejta. Mhux għax nemmen li l-idea, il-kunċett astratt ta’ klassi, ma jeżistix imma (forsi) għax il-klassi fid-dinja postmoderna ma għadhiex daqshekk tanġibbli.

Ifhem, ġo moħħna meta nitkellmu bejnietna kullħadd għandu idea ta’ klassi / anki sens ta’ appartenenza għal klassi jew oħra. Hemm ukoll diversi klassi li jiġu definiti b’sens xjentifiku denju ta’ Linnaeus skond il-bżonn ta’ min qed jagħmel studju. Ngħidu aħna klassijiet demografiċi jew ekonomiċi. M’aħniex nieqsa minn tip ta’ “ikklassar” amatorjali illi trid jew ma tridx jaf jolqot fil-laħam il-ħaj minħabba raġunijiet storiko-soċjali.

iww-class-pyramid

Ara per eżempju l-orġja ta’ sindikajr u garzellar illi isir fuq id-delinjazzjoni ħamallu-pepe li jxejjen il-linji Maginot ta’ l-ewwel gwerra dinjija.

Iżda fit-tiftixa tal-vera klassi li għandi f’moħħi kelli sensiela ta’ kriterji li xtaqt nitfa’ hekk fuq il-mejda sabiex forsi jintagħrblu mill-qarrejja.

1. L-għarfien li inti tagħmel parti minn klassi

Inqisha importanti din. Ejja nimmaġinaw li inħalltu il-kriterji ekonomiċi u dawk soċjali sabiex xufier tal-linja kolt u b’valuri konservativi u figlio di papa li jgħix ħajja ixxellerata u jiġi jaqa u jqum mill-proxxmu ma humiex faċilment garzellati. Ejja ukoll nagħmlu kriterju fejn biex wieħed jista’ jitqiegħed ġo klassi, tkun xi tkun, irid ikun (a) konxju ta’ l-eżistenza ta’ din il-klassi, (b) jaċċetta li jifforma parti minnha. F’dak il-każ kemm il-klassi ikun hawn? It-tikketti faċli jirrumblaw minn fuq ilsienna, imma jeħlu?

In-nouveau riches, il-familji landowners tal-giro del secolo fine ottocento, il-ħaddiema, it-tfal tal-ħaddiema emanċipati, il-professjonisti? Nistgħu niġbru ċetu soċjali ta’ familji illi trawwmu u draw is-sistema Mintoffjana li tiddependi fuq il-handouts? (fenomenu li żgur mhux limitat għal Malta – ara India u anki f’ċerti oqsma il-Lussemburgu). Għaldaqshekk ieħor xi ngħidu għal network ta’ familji nel giro nazzionalista illi bejn papa, ziju, u tribu elettorali ħolqu ċirku vizzjuz illi minn barra jidher ta’ “ħbieb tal-ħbieb”? Dawn iż-żewġ gruppi ta’ l-aħħar forsi ma jużawx l-istess termini biex jiddeskrivu lilhom infushom imma żgur li (a) jagħrfu li maqtugħin mill-istess pezza u (b) ikunu anki kburin li jiffurmaw parti minn dak il-grupp.

Din il-bloggata tieqaf hawn b’dan l-ewwel kriterju-provokazzjoni. Għad hemm ħafna x’nistaqsi u titkompla fi bloggati li jmiss.

Facebook Comments Box

Ġieħ il-Banana

Għażiża Gaia,

Din il-bloggata ma hix xi forma ta’ stmerrija jew disprezz lejn it-talenti u potenzjal tiegħek. Semgħek tkanta min kellu jisimgħek, u nies li żgur huma tal-widna iktar minni u li jifhmu fil-mużika wisq iktar minni raw fik talent mill-isbaħ li jekk indukrat tajjeb għad iferraħ widnet bosta oħrajn. Din ma hi bl-ebda mod xi attakk faħxi fuq il-persuna tiegħek u fuq kull min għandu għal qalbu “il-kompetizzjoni” tat-talenti li saret tant tħobb il-persuna mondana fis-seklu wieħed u għoxrin.

Kif issa taf sew Gaia, int ingħatajt premju (jew intqal li se tingħata dalwaqt) mingħand wieħed mill-ogħla uffiċjali fir-Repubblika tagħna. Dan l-uffiċċjal rak tirbaħ dik il-kompetizzjoni bejn ilħna żgħar għadhom mank imkissra u tant għereq f’orgażmu (tip ta’ eċċitament li titgħallem dwaru la tikber – jaf ikun eċċitament ikbar milli tirbaħ kwalunkwe premju) ta’ pjaċir u kburija illi donnu iddeċieda ħesrem, mingħajr wisq riflessjoni u ħsieb (kif wara kollox mid-dehra iħobb jagħmel) jikkonferixxi fuqek onorifiċenza ta’ importanza nazzjonali.

999207_621514967909458_179221610_nIva Gaia, se tingħata Ġieħ ir-Repubblika. Mhux int biss. Imma anki “t-tim” tiegħek. Ma setgħax jonqos li fi żmenijiet bħal dawn nippremjaw “tim ta’ suċċess” għax hekk imorru l-affarijiet. Issa ħalli li l-uffiċjal f’intervista li ta’ lill-press lanqas ma kien ċert jekk hux se tkun l-Ordni tal-Mertu jew Ġieħ ir-Repubblika imma dawk dettalji relattivament żgħar – l-aqwa li se nagħtuha xi ħaġa hux.

Issa ħa ngħidlek din Gaia. Din tal-onorifiċenzi ma hix xi ħaġa marbuta biss ma pajjiżna. Kull pajjiż għandu tiegħu tafx – lista ta’ nies li jiġu ippremjati jew b’rikonoxximent għal xi xogħol jew servizz li għamlu lejn il-pajjiż jew (ejja ngħiduha kif inhi) lista ta’ nies li ingħataw xi unur għax għaddew min hawn u ridna skuża biex ikollna riċeviment. Biex niftehmu kienu ilhom li naqqsu l-importanza ta’ dawn l-onorifiċenzi – kull ma għandek tagħmel hu li tqis li qablek kien hemm nies emeriti bħal Gaddafi (revokat) u Kim Il Sung li ingħataw l-istess unur mingħajr ma kantaw l-inqas strofa.

Li jinkwetani hu li minkejja il-merti kollha li jista’ jkollok int bħala kantanta hemm xi ħaġa li ma ddoqlix dwar il-mod kif l-uffiċjal tal-pajjiż ma jidher li għandu l-ebda stima jew rispett lejn is-simbolu tar-Repubblika u kull ma hu rappreżentat minnha. Ma kienx biżżejjed li iffissa prezz tas-suq fuq in-nazzjonalita – fuq il-fatt li wieħed ikun Malti. Ma kienx biżżejjed illi l-għażla ta-qaddejja fidili tar-Repubblika saret farsa sħiħa fejn iktar tistħajjel orġja (iva erġajna) ta’ ħbieb tal-ħbieb jiffangaw.

Ma kienx biżżejjed u issa ser inqassmu ukoll l-onorifiċenzi qishom il-pastizzi proverbjali. Li jinkwetani Gaia mhux li int, bħala Gaia, se tingħata onorifiċenza – ħalli li huwa lampanti li fil-każ tiegħek u dak li għamilt mhux talli ir-Repubblika qed tkun ġeneruża imma qed tniżżel ħafna l-istandard ta’ x’għandu jiġi ippremjat. Jinkwetani appuntu din il-moda li ma tagħrafx il-bżulija, l-għaraq ta’ min jistinka u t-talent imrawwem fuq medda ta’ żmien.

Jinkwetani li l-valur ta’ dak li aħna kburin bih bħala Maltin qiegħed kull ma jmur jitnittef fix-xejn. Tisma għajta ġdida imgeżwra fil-gidba egalitarja u meritokratika tal-Moviment Tagħna Lkoll biex kullħadd ikun jista’ jidħol l-Universita, kullħadd ikun jista’ jingħadd bħala kantant u kullħadd ikun jista’ jsir politiku. Kullħadd, jgħidulek għandu dritt għall-opinjoni u kullħadd għandu dritt għal xogħol bħala uffiċjal mal-gvern avolja ma jkunx jifhem f’kazz (skużani imma kulltant ir-rabja tagħmel bijja). Għax inkella taf int, Gaia, “mhux fjer” jew “ilhom ipappuha u issa imiss lilna lkoll”.

Allura nistaqsi Gaia, din hi il-ħolma Maltija? Dan hu “The Maltese Dream”? X’jibqalek hi u tagħlaq is-sena 2013 li tgħid li inti kburi li tgħix jew tiġi minn din il-gżira?

Għad għandek 11-il sena Gaia. Ma nafx kemm ħaqqek terfa’ responsabilta’ bħal din fuq spallejk imma inħeġġek taħseb ftit dwar pajjiżek u n-nies li jgħixu fih u forsi ġo ħsiebek tinbet idea jew riżoluzzjoni li minbarra li tipprova tgħix ħajja normali, int u l-ġenerazzjoni tiegħek tagħrfu tarmu iċ-ċuċati li bihom iżejnu u jiddandnu l-uffiċjali ta’ llum. Għallinqas hekk l-unur (forsi) ikun sewa’ għal xi ħaġa.

Mill-bqija, setgħet kienet banana.

 

 

Ma rridx

nobżoq

f’wiċċ ir-repubblika.

(Daniel Massa)

Facebook Comments Box